Bazen bir sessizlik anlatir en derin hikâyeyi...
Ben, o sessizlige kalemimle ses verdim.

Her kelime, içimde biriken duygularin ince bir siziyla kâgida düsmüs hâli. Unutulmus anilar, yarim kalmis cümleler, dile getirilememis hisler... Hepsi burada, kelimelerin arasinda yeniden nefes aliyor, hayat buluyor.

Yazmak, benim için bir varolus biçimi.

Bir bakista, bir vedada, bir yagmur kokusunda sakli anlamlarin izini sürdüm. Her satirda, insanin kendi içine tuttugu aynadan yansiyan bir pariltiyi aradim. Belki kendimi anlamak, belki de baskalarinin sessizliginde kendimden bir parça bulmak için...

Kalemimden Dökülen Öyküler, duygularin narin ipligiyle örülmüs; hatirlamakla unutmak, kalmakla gitmek, geçmisle bugün arasinda salinan bir iç yolculuk.

Her öyküde insana, hayata ve geride biraktigimiz izlere dair bir seyler bulacaksiniz. Belki tanidik bir duyguda kendinizi, belki hiç bilmediginiz bir hikâyede baskasini göreceksiniz.

Belki de bu sayfalarda yankilanan birkaç kelime, sizin kalbinizde de karsiligini bulacak...

ümit duman