Przezyl wlasna smierc. I wtedy dopiero zaczely sie klopoty.
Wyobraz sobie, ze Quentin Tarantino kreci film na podstawie nieznanego dziennika Henryka Sienkiewicza, a w tle leci przesterowane, rockowe solo. Brzmi jak obled? To posluchaj tego.
Glówny bohater - pisarz z przetraconym ego - robi cos, co rzadko komu wychodzi: przezywa wlasna próbe samobójcza. Los, w przyplywie wyjatkowo zlosliwego humoru, daje mu druga szanse. Szanse, o która wcale nie prosil, ale skoro juz tu jest... czas rozwalic system od srodka.
Wkraczajac na sciezke poszukiwania sensu, porzuca wielkomiejski szum i zaborcze ambicje na rzecz bezkompromisowej wyprawy w glab ludzkiej natury. Zamiast jednak nudnego traktatu filozoficznego, otrzymujemy pelen czarnego humoru, popkulturowych parodii i brawurowego pastiszu rollercoaster. Bohater idzie przez zycie z dynamika rockmana na odwyku, rzucajac miesem i trafnymi ripostami niczym postacie z Pulp Fiction, by za chwile - ku pokrzepieniu serc - szukac „istoty rzeczy" w miejscach, o których dotad nie mial pojecia.
„Zycie po samobójstwie" to literacki cios miedzy oczy. Opowiesc bliska skórze, bezlitosnie obnazajaca nasze marzenia, strachy, wscieklosc i nadzieje.
Jest to powiesc o pisarzu, któremu udaje sie przezyc próbe samobójcza. Dostaje druga szanse, o która nie prosil. Jednak postanawia z niej skorzystac. Historia upadku zmienia sie w opowiesc o istocie szukajacej istoty rzeczy. Szukajacej w ludziach i miejscach wczesniej niedostepnych. Ksiazka przedstawiona jest w formie pelnego czarnego humoru dziennika bohatera, który pozostawiajac za soba szum i wielkie ambicje, wkracza na nielatwa sciezke poszukiwania sensu i wartosci zycia.
"Zycie po samobójstwie" jest próba stworzenia opowiesci bliskiej skórze i bliskiej myslom, temu co nas wiezi i wynosi na tym malym poletku marzen, zawodów, wscieklosci, strachu, smiechu i nadziei. Opowiesci, z która utozsamia sie czlowiek silny i pewny, a który powinien byc czujny, bo te atrybuty latwo stracic. Ale tez bliskiej czlowiekowi slabemu i pograzonemu w beznadziei, bo powinien miec swiadomosc, ze tych obciazen mozna sie pozbyc.
Mateusz Kusmierek
(ur. 1991 r.) - Redaktor i dziennikarz muzyczny Radia Nowy Swiat od poczatku istnienia stacji. Autor dwóch powiesci kryminalnych: "Historie Smiertelne" (2016) oraz "Kobieta ze wschodu" (2020). Kompozytor i autor tekstów w zespole Antynomia, laczacym muzyke rockowa i alternatywna z piosenka literacka. Absolwent dziennikarstwa na Uniwersytecie Jagiellonskim. Pisze i publikuje opowiadania, wiersze oraz proze w odcinkach w internecie.
