17. yüzyil vaizlerinden biri olan Üstüvan Mehmed Efendi 1608-1661, bu yüzyilin didaktik dil kullanan din sahsiyetlerden biridir. Iyi bir medrese tahsili gördügü anlasilan Üstüvan, Ayasofya Camii vaizligi ve daha sonra sarayda sultan vaizi olacak kadar önem atfedilen bir din adami olmakla, toplumsal güven ve gücü de kazanmistir ve Sultanül-vaizn ünvaniyla anilmistir.
Toplumsal etkisi büyük olan bir sahsiyetin din anlayisi ve söz dagarcigi, hem kendi zihniyetini, hem de dönemin sosyal yapisinin zihniyetini yansitir. Din ve teblig dilinin 17. yüzyildaki görünüsünün ortaya cikarilmasi icin bu tür calismalar önemlidir.
Yasadigi dönemde toplumsal etkisi bir hayli fazla olan Üstüvannin din dilini nasil kullandiginin tespit edilmesi icin, ögrencisi tarafindan tutulan ders notlarindan olusan ve ona izafe edilen Risale-i Üstüvan Kitabül-Üstüvan, Kitab-i Üstüvan adli ilmihal kitabinda kullanilan dili ortaya cikarmak gerekirdi.
Bu calisma, Osmanli tarihinde toplumsal olaylarla yasanan bir döneme eskisi olan bir sahsiyet olan Üstüvan Mehmet Efendinin, toplumu etkileyen dilinin tespit edilmesi amaciyla kaleme alinmistir.
