Benim efendim iki cihanin bekcisidir; kah o alemde kah bu alemde dolanir. Diledigi vakit diledigi kiliga girendir o; kah hanci kah yolcu olarak görünür.
Birinci Dünya Savasi... Osmanli Imparatorlugu Yemen cephesinde agir bir yenilgi almistir, Yemende aclik, sefalet, zulüm ve yikim vardir.
Savasin dehsetiyle cayir cayir yanan cöllerde yigitligi ve boyun egmezligiyle nam salmis olan Osmanli subayi Tevfik, ihanetin en acisini tadar ve kayiplarin en agirini yasar. Ancak her seyini kaybeden Tevfik ihanetin ortasinda gercek aska kavusur.
Dedim, efendim ben issiz cöllerin ortasinda bir basima kaldim. Benim cefamdan kimin haberi vardir Dedi, ogul sen garip degilsin, elbet senin de bir sahibin vardir. Kor gibi yaninca kavusursun Ona, O, senin gönlünün tahtinda oturan yardir. Dedim, efendim ben her solukta ayri bir gam cektim. Benim gördügüm zorluklarin hesabini kim sorar Dedi, ogul bu yikik dökük yer senin evin degildir. Öfke atesini söndürdügün vakit bahtinin sabahi ta aksamdan dogar. Dedim, efendim ben günesin nuruna hasret kaldim. Benim düstügüm derdin hikmetini kim bilir Dedi, ogul bu karanlik yer senin evin degildir. Akli gönülle degistigin vakit hayal bile edemedigin seylerin hepsi basina gelir.
Tanitim Bülteninden
