Ewangelia Filipa, tak jak Ewangelia Tomasza (równiez komentowana przez Jeana-Yvesa Leloupa i wydana w tej samej kolekcji), nalezy do tekstów apokryficznych napisanych w jezyku koptyjskim. Odkrywano je poczawszy od roku 1945 w grotach Nag Hammadi w Górnym Egipcie. Ta ewangelia gnostycka z III wieku, prawdopodobnie pelniaca role ówczesnego katechizmu dla wtajemniczonych, wydaje sie oryginalnym swiadectwem zycia i nauczania Chrystusa w Jego czasach. Jako tekst przypisywany jednemu z najblizszych uczniów Jezusa pozwala, byc moze, odkryc Jego bardziej ludzka postac, charakteryzujaca sie duza swoboda wypowiedzi i zachowania w stosunku do otaczajacych Go mezczyzn i kobiet. Szczególnego znaczenia nabiera osoba Marii Magdaleny, „towarzyszki" Mistrza, oraz inicjalny charakter ich zwiazku i uosabiany przezen obraz powrotu do pierwotnej Jednosci pierwiastków meskiego i zenskiego.
