Seneler sular seller gibi akip gitti. Ne istiyorum, isteyecek ne kaldi Bunaliyorum, tikandim. Kapana kisildim.
Gönlüm soluyor. Akla güvenim kalmadi. Beni anlamiyorlar. Saskinim, küskünüm. Dönüstüm, yabancilastim, bir Kafka böcegi olup ciktim. Umutsuz vakayim.
Kararlar veriyor yapamiyorum. Eylemsiz düsünceler zehirliyor beni. Düsünmeden yasamak istiyorum, olmuyor.
Her sey basliyor ve bitiyor. Dünya doyurmuyor beni. Kuskular, kuruntular, sorular, sorgulamalar yordu beni, tüketti.
Bir yolcu gibi hissediyorum kendimi. Durdurulmasi mümkün olmayan bir yolculuk bu. Bu yolun sonunda ne var, karsima neler cikacak, bilmek istiyorum.
Bedenden ayri bir tarafim varsa o nereye gidecek Bir dirilis söz konusuysa bu nasil olacak Bunlarin akla uygun bir aciklamasi var mi