Dit werk heeft tot doel de materialiteit te analyseren van het Portugese koninklijke beleid van schenking van de bezittingen van ambten in de Capitania van Pernambuco, tussen de zeventiende en de achttiende eeuw, evenals het symbolische en geldelijke kapitaal dat rechtstreeks verbonden is met deze gebruikelijke administratieve praktijk. Daartoe zal gebruik worden gemaakt van het emblematische traject van de familie Miranda de Almeida in de griffie van de Kamer van Olinda, aangezien zij ongeveer een eeuw lang de titel van dat ambt hebben bekleed. Voor dit doel hebben wij gebruik gemaakt van de Handschriften van de Conselho Ultramarino en andere documenten. Deze reeksen werden getranscribeerd en geanalyseerd in het licht van de discussies over de Nieuwe Politieke Geschiedenis, met bijzondere aandacht voor het culturele aspect van deze stroming. De indicatieve en onomastische methode werden gelijktijdig gebruikt als leidraad voor de onderzoeken. Tenslotte werd geconstateerd dat de dilemma's die het sociale weefsel in het gehele keizerrijk en in de Capitania van Pernambuco voortdurend verscheurden, namelijk dezelfde waren die beperkingen en mogelijkheden oplegden in het Portugese koninklijke beleid van concessie en instandhouding van de bezittingen van het ambt van griffier van de Kamer van Olinda.