Gecmek bilmeyen upuzun üc saatten sonra hafif bir esinti sessizligin akordunu bozsa da, salinirken hisirdayan sazlar tempo tutuyordu sanki sabahin gelisini haber veren saz kuslarinin civiltisina, bataklik kuslarinin ve balikcillarin cigligina. Ne hostu gün agarirken ve sislerin dagilisini seyrederken bu senfoniyi dinlemek Iste bu yok muydu bu benzersiz konser, bizim eski avciyi biraz da bu bastan cikariyordu.
Ah Ah Neredeydi o genclik yillarinin hevesi, heyecani, coskusu O yillarda yaptigi avlar geciyordu gözlerinin önünden. Özlem duyuyordu, yasamak istiyordu ayni heyecani yeniden.
Ancak kanser tanisi kondugunda degismisti her sey. Olanlardan cok olacaklari düsünmekti herhalde ürkütücü olan. Zaman icinde insanin zihninde olusan varlik, yokluk, ölüm, yasam ve bunlardan türeyen bin bir cesit ve nasil sonuclanacagi bilinmeyen varsayimlar; sevgiden, sevgiliden, dostlardan, hayallerden, heveslerden umutlardan kopmak olasiligiydi insanin icini burkan. Henüz son sözümü söylemedim diye düsünürken her seye veda etmek olasiligini kast ediyordu belki de...
Yeri geldiginde bircok kisi, Hayat bicak sirti gibidir diye bilgic tavirlarla konussa da iki tarafi ucurum olan o dar yola girmis olanlara, üzerinde birkac adim atmak zorunda kalanlara sormali bicak sirtinin ne oldugunu.