Chicago Kiyilari o kadar güzel bir kitap ki, aslina bakarsaniz yazar olmak isteme sebebim de bu kitaptaki Sicak Buz adli öyküdür. ... Stuart Dybek Amerikadaki en siirsel yazarlardan biri.



... arayip hep istedigim bir seyi kayip diye bildirmenin ise yarayip yaramayacagini merak ettigimi hatirliyorum. Zira o zamanlar bana söyle geliyordu Insanin hep istedigi ama hic sahip olmadigi bir sey yine de onundu ...

Amerikali yazar Stuart Dybekin öykülerinde Güney Chicagodaki etnik mozaigi olusturan insanlarin hayati hayaller, mitler, sesler ve kokularla harmanlanmis bir kent siirine dönüsüyor. Bu öyküler gercekle fantastigi, etnik adetler ile Katolik ritüellerini ic ice gecirerek kentin hafizasini lirik bir dille kayda aliyor.

Cogu öykü, gündüzün dünyeviliginin yerini yeraltindaki duygulara biraktigi, hayatin siradanliginin sanrili bir büyüleyicilik kazandigi alacakaranlik zamaninda geciyor.

Bir conga davulcusu ölmüs sevgilisinin hayalinin pesinden metronun derinliklerine sürreal bir yolculuk yapar. Alkolik bir kasap kendini ölü bir kizla buzluga kilitlenmis bulur. Uyurgezerler mahallenin lokantasina dadanir. Belediye tarafindan kentsel dönüsüm bölgesi ilan edilen mahallede binalar yikilir, caddeler otobana dönüstürülürken mahalledeki issiz gencler kaybettikleri gecmisi sokaklarda arar dururlar. Yukari kattan süzülen Chopin ezgileri, bir cocukla yersiz yurtsuz dedesini müzigin hüznü etrafinda bir araya getirir. Bütün öykülerde, disarida kalanlari, uyumsuzlari, eksantrikleri, hayalperestleri birbirine ortak bir kayip ve özlem duygusu baglar.

Stuart Dybekin kurgusal dünyasi hem siradan hem de büyüleyici bir yer.